Borowa, czyli pierwszy krok do celu

Kiedyś przeglądając różne blogi i strony Internetowe natknęłam się na hasła „Korona Sudetów”, „Korona Gór Polski”. Wtedy myślałam sobie „oh, jak fajnie byłoby mieć takie osiągnięcia na swoim koncie”. I na tym poprzestałam. Jednak ostatnio te myśli znów powróciły. Korzystając z wolniejszego tygodnia wybrałam się do PTTK i wypytałam o wszystko. Zatem najwyższy czas przejść do realizacji moich planów. Oto lista szczytów do zdobycia:

Korona Gór Polski

Szczyt	Pasmo górskie	Wysokość
1.Łysica	Góry Świętokrzyskie	612 m n.p.m.
2.Ślęża	Masyw Ślęży	718 m n.p.m.
3.Skopiec	Góry Kaczawskie	724 m n.p.m.
4.Kłodzka Góra	Góry Bardzkie	765 m n.p.m.
5.Chełmiec	Góry Wałbrzyskie	851 m n.p.m.
6.Biskupia Kopa	Góry Opawskie	889 m n.p.m.
7.Lubomir	Beskid Makowski	912 m n.p.m.
8.Szczeliniec Wielki	Góry Stołowe	919 m n.p.m.
9.Czupel	Beskid Mały	934 m n.p.m.
10.Waligóra	Góry Kamienne	936 m n.p.m.
11.Skalnik	Rudawy Janowickie	945 m n.p.m.
12.Jagodna	Góry Bystrzyckie	977 m n.p.m.
13.Kowadło	Góry Złote	989 m n.p.m.
14.Lackowa	Beskid Niski	997 m n.p.m.
15.Wielka Sowa	Góry Sowie	1015 m n.p.m.
16.Wysoka	Pieniny	1050 m n.p.m.
17.Orlica	Góry Orlickie	1084 m n.p.m.
18.Rudawiec	Góry Bialskie	1112 m n.p.m.
19.Wysoka Kopa	Góry Izerskie	1126 m n.p.m.
20.Mogielica	Beskid Wyspowy	1173 m n.p.m.
21.Skrzyczne	Beskid Śląski	1257 m n.p.m.
22.Radziejowa	Beskid Sądecki	1262 m n.p.m.
23.Turbacz	Gorce	1310 m n.p.m.
24.Tarnica	Bieszczady	1346 m n.p.m.
25.Śnieżnik	Masyw Śnieżnika	1425 m n.p.m.
26.Śnieżka	Karkonosze	1602 m n.p.m.
27.Babia Góra	Beskid Żywiecki	1725 m n.p.m.
28.Rysy	Tatry	2499 m n.p.m.

Korona Sudetów Polskich

Szczyt	Pasmo górskie	Wysokość
1.      Góra Krzyżowa	Wzgórza Strzegomskie	359 m n.p.m.
2.      Popiel	Równina Świdnicka	281 m n.p.m.
3.      Ślęża	Masyw Ślęży	718 m n.p.m.
4.     Wrona	Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie	458 m n.p.m.
5.     Górzno (Wzgórze Ernesta)	Obniżenie Podsudeckie	305 m n.p.m.
6.     Brzeźnica	Obniżenie Otmuchowskie	492 m n.p.m.
7.     Kalwaria	Przedgórze Paczkowskie	385 m n.p.m.
8.     Koło Obserwatora	Obniżenie Żytawsko-Zgorzeleckie	340 m n.p.m.
9.     Wojkowa	Pogórze Izerskie	502 m n.p.m.
10.   Ostrzyca	Pogórze Kaczawskie	501 m n.p.m.
11.    Sas	Pogórze Wałbrzyskie	515 m n.p.m.
12.    Wysoka Kopa	Góry Izerskie	1126 m n.p.m.
13.    Skopiec	Góry Kaczawskie	724 m n.p.m.
14.   Grodna	Kotlina Jeleniogórska	506 m n.p.m.
15.   Śnieżka	Karkonosze	1602 m n.p.m.
16.   Skalnik	Rudawy Janowickie	945 m n.p.m.
17.   Zadzierna	Brama Lubawska	724 m n.p.m.
18.   Borowa	Góry Wałbrzyskie	853 m n.p.m.
19.   Waligóra	Góry Kamienne	934 m n.p.m.
20.   Wielka Sowa	Góry Sowie	1015 m n.p.m.
21.    Kłodzka Góra	Góry Bardzkie	765 m n.p.m.
22.   Włodzicka Góra	Obniżenie Noworudzkie	758 m n.p.m.
23.   Gardzień	Obniżenie Ścinawki	556 m n.p.m.
24.   Szczeliniec Wielki	Góry Stołowe	919 m n.p.m.
25.   Grodczyn	Pogórze Orlickie	803 m n.p.m.
26.   Orlica	Góry Orlickie	1084 m n.p.m.
27.   Jagodna	Góry Bystrzyckie	977 m n.p.m.
28.   Sikornik	Kotlina Kłodzka	550 m n.p.m.
29.   Postawna	Góry Złote	1124 m n.p.m.
30.   Śnieżnik	Masyw Śnieżnika	1425 m n.p.m.
31.    Biskupia Kopa	Góry Opawskie	889 m n.p.m.

Niektórzy pytają mnie to ma sens? Przecież jest dużo ciekawszych miejsc do odwiedzenia, niż te wymienione powyżej. Trudno się z tym nie zgodzić. Zatem kiedy zastanawiam się nad jakąś sensowną odpowiedzią, pierwsze co przychodzi mi na myśl to stwierdzenie, że po prostu dlaczego nie. Skoro jest taka możliwość, to czemu nie wykorzystać tego i nie połączyć przyjemnego z pożytecznym. Poza tym realizacja takiego ‘projektu’ daje mi większą motywację i energię. Zobaczymy co z tego wyjdzie.     : )

I tak właśnie ta nieco spontaniczna wyprawa na Borową przerodziła się w zrealizowanie pierwszego punktu programu. Zdobyłam najwyższy szczyt Gór Wałbrzyskich. Sprzeczności na temat tego, czy Borowa rzeczywiście jest najwyższym szczytem tych gór zostawię na potem. A na razie ruszamy w drogę!

Borowa

Ślęża, czyli magiczna góra po mojemu

Ślęża wznosi się na 718 m n.p.m.  i jest najwyższym szczytem Masywu Ślęży i Przedgórza Sudeckiego. Charakteryzuje się stosunkowo dużą wysokością względną – ok. 500 m.  Na szczyt prowadzi wiele szlaków - najwięcej z Sobótki. Wiodą tam też szlaki rowerowe oraz ścieżka archeologiczna oznaczona Ślężańskim niedźwiedziem.

Ślęża

Gross Rosen, czyli kamienne piekło

Brama wjazdowa widziana od części więźniarskiej

Gross Rosen to  kolejny niemiecki obóz koncentracyjny  założony w czasie II wojny światowej.  Mieści się nieopodal wsi Rogoźnica (województwo dolnośląskie; niedaleko Wałbrzycha). Początek jego działalności przypada na 1940r. Wtedy był on tylko podobozem – filią Sachsenhausen. Główny czynnik jego lokalizacji to pobliskie kamieniołomy granitu. Właśnie  tam pracowali więźniowie Gross Rosen. Ale nie tylko. Pierwszy transport przybył do obozu w sierpniu 1940 roku. Początkowo ludzie byli podzieleni na dwa ‘zespoły’ – jedni budowali obóz (baraki i inne budynki), a drudzy pracowali w kamieniołomie.  W późniejszych czasach na terenie obozu pracowano także dla firmy ”Simens”, przeprowadzano też różnego rodzaju badania naukowe. 

W 1941r. Gross Rosen stał się samodzielnym obozem koncentracyjnym.  Ze względu na bardzo ciężką, 12-godzinną pracę, złe warunki bytowe, głodowe racje żywnościowe, liczne epidemie, za rygor esesmanów i częste egzekucje był on uważany za jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych.  Pod koniec wojny Gross Rosen zaczęto rozbudowywać i powstała nowa część – oświęcimska, która miała pomieścić więźniów przetransportowanych właśnie stamtąd.

Jeżeli chodzi o skład narodowościowy więźniów to oczywiście przeważali Polacy i Żydzi. Zdarzali się również więźniowie sowieccy, z Francji oraz innych krajów europejskich.
W 1943 roku utworzono tutaj wychowawczy obóz pracy. Był on przeznaczony głównie dla młodych Niemców mających na koncie drobne przewinienia. Poprzez ciężką pracę mieli ‘odpokutować’ za swoje złe czyny.

Pozostałości po barakach

Obóz macierzysty Gross Rosen liczył sobie ponad 100 fili. Przeszło przez niego około 125 000 ludzi, z czego ok. 40 000 poniosło śmierć. Jednym z najcięższych okresów była ewakuacja obozu – tak zwany marsz śmieci. W czasie wielotygodniowych transportów, czy też pieszej podróży zginęło bardzo dużo osób.  Obóz zakończył swoją działalność pod koniec wojny – w 1945r. Niemcy uciekając stąd zniszczyli wszystkie dokumenty i akta. Na ten teren następnie weszli Rosjanie. Tu mieściło się przez 2 lata więzienie NKWD. Zniszczyli oni tak zwaną część SS-mańską, czyli tą przed bramą wjazdową. Reszta baraków została w większości rozebrana przez miejscową ludność – drewno było im przydatne do budowy domów, tak samo jak i inne pozostałości czy rzeczy codziennego użytku. Muzeum w Gross Rosen powstało dopiero w 1983r., dlatego też tak mało ocalało.  A do dzisiaj zachowały się elementy takie jak: brama wjazdowa do więźniarskiej części obozu (na niej widnieje napis „Arbeit macht frei” jednak nie wiadomo, czy rzeczywiście się tam mieścił – opinie więźniów są sprzeczne), murowane fundamenty baraków i niektóre podpiwniczenia, piec krematoryjny, dzwon obozowy, fragmenty ogrodzenia, plac apelowy a także ściana śmierci, czyli miejsce egzekucji. Przy niej rośnie stary dąb – już bez liści. Mówi się o nim „niemy świadek historii”. W muzeum zrekonstruowano barak, wieżę strażniczą oraz szubienicę.

Miejsce byłego krematorium

Bezlistny dąb i ściana śmierci

Piec krematoryjny

Szrenica, czyli kolejny karkonoski szczyt

Szrenica – szczyt położony w Sudetach zachodnich, na wysokości 1362 m n.p.m. Najszybciej dostać się tam szlakiem lub kolejką ze Szklarskiej Poręby. Jeżeli chodzi o kolejkę to jej dolna stacja mieści się  w okolicy ulicy Turystycznej. Składa się ona z dwóch sekcji. Jest to kolejka krzesełkowa 2-osobowa. Jej długość to ok. 2700 m, a różnica poziomów to ok. 600 m. Ceny za wjazd i zjazd to 27 zł – normalny i 19 zł – ulgowy.  

Śnieżka, czyli królowa Karkonoszy

Śnieżka to najwyższy szczyt Karkonoszy. Wznosi się na wysokość 1602 m n.p.m.  Góruje też nad całymi Sudetami. Jest bardzo charakterystyczna – a to za sprawą tzw. „talerzy” czy „dysków” budynku obserwatorium, który się na niej znajduje. Łatwo rozpoznać ten szczyt, tym bardziej, że jest widoczny z dalekich odległości (choćby nawet z mojego balkonu…!). Można się na nią wspiąć szlakami, które prowadzą z Karpacza, a także tymi wiodącymi czeską stroną Sudetów. Druga możliwość – wyjazd kolejką. Śnieżka bowiem leży dokładnie na granicy tych dwóch państw. Zatem w drogę!

Śnieżka widoczna z drogi

Taizé, czyli życie w prostym świecie (part 3)

Okolice Taizé – Cluny & Cormatin & inne 

Mając do dyspozycji rower znajomych, którym udało się przywieść "sprzęt" do Taize, kilka razy skorzystałam z okazji aby zwiedzić okolice. Pewnego dnia na rowerze wybrałyśmy się do Cormatin – miasteczka oddalonego ok. 4 km od Taizé. Po drodze mijaliśmy wiele osób udających się tam na nogach, można tam też dotrzeć autobusem. W Cormatin znajduje się zamek Chateau de Cormatin z pięknymi ogrodami – niestety nie  byłam w nim jeszcze. Tym razem tylko podziwiałam francuskie uliczki i piękne, ceglane, kolorowe budyneczki. Miłe oderwanie od codzienności w Taizé. 

Uliczka w Cormatin

Kościół w Cormatin

Ponownie ulica w Cormatin

Inna rowerowa ścieżka zaprowadziła nas do jeszcze mniejszej niż Taizé wioski Chazelle.  Znajduje się tam stary, średniowieczny kościół z XII w. oraz ponownie szereg czerwono-pomarańczowych, charakterystycznych francuskich domeczków. 

Domki w Chazelle

Kościół w Chazelle

Uliczka w Chazelle

Ostatnia rowerowa przejażdżka to ta, w kierunku pola słoneczników. Blisko Taizé jest ich naprawdę dużo. Oczywiście trzeba tylko wybrać się tam w czasie ich zakwitu. :)
Warto dodać, że stan dróg we Francji jest naprawdę bardzo dobry (nawet tych prawie polnych dróżek, które również są pokryte asfaltem) i jeździ się wygodnie. 

Taizé, czyli życie w prostym świecie (part 2)

Zakwaterowanie w Taizé

Jeżeli chodzi o zakwaterowanie w Taize to jest kilka możliwości. Można przywieźć swój namiot i rozbić go na polu namiotowym. Osoby, które nie posiadają swojego namiotu są kwaterowane w pokojach lub też w dużych, niebieskich namiotach. Zależy to od liczebności osób, z którymi chce się mieszkać oraz od ilości wolnych miejsc.  Pokoje są bodajże 6 lub 8 osobowe (tutaj nie jestem do końca pewna czy istnieją też inne możliwości – wiem, że 6- i 8-osobowe są na pewno). Znajdują się w nich łóżka piętrowe oraz niewielkie półki na ubrania lub inne rzeczy. I to w zasadzie całe wyposażenie. W pokojach nie ma kontaktów! Telefon można podładować w kościele bądź w kilku miejscach, gdzie znajdują się gniazdka - między innymi w toaletach. :)

Barak, w którym mieszkałam

Ponownie 'mój' barak

Pozostałe baraki w nieco innej okolicy

Pola namiotowe